Bacterias e castrati

BOSTA, BACTERIAS. Ninguén pisa bosta por gusto. Agora que non está mal andar polos lugares onde hai o perigo de pisala, pois por alí pasou algo vivo. A vida está nas bacterias.

OS ASTRONAUTAS, aló neses planetas, procuran iso precisamente, algo de vida, algunha bacteria. Un anaco de bosta éralles alí un tesouro.

O 'STABAT MATER' é o refinamento do alarido. Do ouveo da nai ante o corpo do fillo morto. É a estetización do que vemos a cada día nas noticias no televisor (é Palestina toda).

UN 'CASTRATI' entoa un Salve Regina (nunca imaxinara tal o noso san Pedro de Mezonzo, o abade de Samos). Que sentimentos retorcidos expresa a fermosa voz do castrado? Que crueldade vaticana, que negación da muller e que refinado pesadelo pederástico hai aí? (Para facer tortilla hai que escachar os ovos, para ter a voz fina hai que cortalos).

E quen sabe, se cadra os coitados, logo estaban contentos. Libres do veleno que inflama o sexo (ou iso vai na cabeza?)

OS MÚSICOS SON ALEGRES, hainos que ver. Os intérpretes de música teñen algo de meniños, chafallan cos seus xoguetes de pao ou de metal a ver como sae a música que interpretan.

OS ESCRITORES, NON. Quen escribe primeiro risca nos papeis mais logo vai detrás coa goma de borrar e corrixe, cambia o que lle convén: fai trampas. Así non se xoga.

ESE QUE SEMELLA SAMUEL BECKETT, sígolle a pista hai anos. Antes era máis enxoito e bebía viño clarete, agora está máis groso e bebe ribeiro branco (con denominación de orixe). Non sei se saberá que o outro, o seu dobre, morreu hai anos. Mellor non dicirllo, pode afectarlle. Pode interpretalo como un agoiro, ou pensar que a súa vida xa carece de sentido. O viño, se é moito, mata; o tempo tamén.

O TEMPO É XENOCIDA, o paso do tempo acaba con todos. Di un historiador que en dez anos non ficará ningún supervivinte do xenocidio nazi. O que non deu feito Hitler vai acabar facéndoo o paso do tempo.

CANNABIS NO SERGAS: Seique van receitar cannabis na sanidade pública para os enfermos terminais e persoas que padecen fortes dores. Deixaranlle as substancias que alivian a dor e que dan apetito e tiraranlle as que fan rir (home non, quen había ver senón as unidades de dor dos hospitais con xente veña a rir e a facer brincadeira).